The Falling Man

Het was de tweede dag van mijn tweede jaar op de middelbare school. De dag dat ik mijn schoolboeken ging ophalen. Ik fietste mee met een vriend naar zijn huis. Waarschijnlijk zouden we daar wat muziek gaan luisteren, Limp Bizkit of iets dergelijks, onze schoolboeken van kaftpapier voorzien en een potje gamen.

Zijn moeder had de televisie in de woonkamer aan staan en keek geconcentreerd naar het scherm. “Er is een vliegtuig in een toren gevlogen, zei ze toen wij binnen kwamen lopen. “Midden in New York. Het is op iedere zender.” Het klonk toen heftig. Een vliegtuig in een toren. Alleen besefte ik  me toen nog niet welke impact die gebeurtenis en die uitspraak zou hebben.

7835971116_dea5b43666_b

bron: Flickr.com

De afgelopen vijftien jaar speelde dat moment zich in september in mijn hoofd weer af. Die vriend heb ik al zeker tien jaar niet gezien en is wat weggeëbd uit mijn herinnering. Zijn moeder zit zo rond 11 september nog altijd in mijn hoofd. Haar verbijsterde gezicht met die uitspraak erbij, “er is een vliegtuig in een toren gevlogen“, en op de achtergrond het beeld van de rokende toren.

september_11_2001_just_collapsed

bron: Wikipedia.org

Dit was waarschijnlijk het eerste nieuwsmoment dat ik zo bewust heb mee gekregen. De vuurwerkramp kan ik me ook nog voor de geest halen maar dat is ondertussen toch iets meer weggevaagd in mijn herinnering. 9/11 is er altijd blijven steken. Ik weet nog precies waar ik was.

Blijven herinneren

Bron: Wikipedia.org

Bron: Wikipedia.org

Ondertussen vijftien jaar later is ieder verhaal wel een keer verteld, ieder woord wel een keer geschreven en iedere herinneringen wel een keer naar boven gehaald. Alle Nederlanders die erbij waren, zijn geïnterviewd. Alle films en documentaires zijn gemaakt. Alle doemscenario’s uitgeschreven. Alle portretjes, achtergrondverhalen, terugblikken, tijdlijnen en (foto)reportages zijn uitgebracht. Kortom, na vijftien jaar denk je wellicht dat alles is verteld. Einde hoofdstuk.

Bron: Flickr.com

Bron: Flickr.com

Maar dit moet in mijn ogen ieder jaar een moment worden en blijven om bij stil te staan. Te herdenken. En met ons allemaal te bepalen: we moeten terrorisme aanpakken en voorkomen. Want even om de feiten op een rijtje te zetten: er kwamen bijna drieduizend mensen om het leven tijdens 9/11. Drieduizend. Dat is qua dodenaantal ruim 57 keer zoveel als de aanslag in een Londense metro in 2005, zo’n 20 keer zoveel als de aanslagen op Bataclan en 250 keer zoveel als de aanslag op Charlie Hebdo. Om die reden: ieder jaar nog even terugdenken aan dat moment in september 2001.

Bron: Wikipedia.org

Bron: Wikipedia.org

Wat was voor mij het meest aangrijpende? The Falling Man. Niet omdat het zo’n hevige brand laat zien, al het puin op de straat, de verschrikte mensen en de enorme rookontwikkeling. Nee, The Falling Man vertelt in één beeld zo’n enorm verhaal. Het is heftig, al zie je de heftigheid van de foto niet direct. Je weet meer dan dat je ziet. Je weet dat de man zijn dood tegemoet springt. Hij laat je met meer vragen achter dan antwoorden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s