Cultuurverschillen

Picture 2 237

De tijd vliegt voorbij. In de eerste week van mijn reis door Nepal, moest ik aan alles wennen. De aankomst in Kathmandu vond ik in eerste instantie moeilijk. Voor iemand die alleen Nederland en Europa gewend is, komt Kathmandu uiterst chaotisch over. Maar alles went, ook (mijn verblijf in) Nepal.

Na vier weken bij mijn gastgezin in Adhikaridanda te hebben doorgebracht, komt er alweer een einde aan mijn stage in het dorp. Net nu ik aan het dorp en de inwoners gewend raak. Ook Pokhara voelt na vier weken als een vertrouwde omgeving. Ondertussen weet ik welke kroegen leuk zijn, waar je goed kunt ontbijten, welke gelegenheden je een mooi zicht over de stad geven of waar je dicht aan het meer kunt zitten, de boekhandel die de meeste keuze heeft, het beste internetcafe… enzovoort.

Het is eigenlijk heel gek, in de eerste week kreeg ik iedere dag zoveel indrukken en maakte ik zoveel mee, dat de hele week wel een maand leek te duren. Toen ik en de rest van mijn reisgenoten tijdens de tweede week naar huis telefoneerden  kwam het besef: “oh ja, ik zit hier pas twee weken“. Voor ieder van ons leek het al veel langer geleden dat we met z’n allen van Schiphol vertrokken. Echter, de laatste twee a drie weken waren omgekeerd; de tijd vloog voorbij. Ongeveer een week geleden werd ik op de plaatselijke basisschool, de Shree Parashu Primary School, uitgezwaaid. Voor mij voelde het niet alsof ik er een lange tijd had doorgebracht.

Picture 2 327

Na vier weken beginnen me ook veel zaken in Nepal pas echt op te vallen, de cultuurverschillen en de verschillen met Nederland. Natuurlijk, zodra je Nepal binnen komt, valt het drukke verkeer op, de chaotische straten, de krakkemikkige huizen en nog al wat meer zaken. Maar dat bedoel ik niet. Hieronder een aantal dingen die me de afgelopen weken zijn opgevallen:

  • Vriendelijkheid; Nepalezen zijn vriendelijk. De gast (en visite) is koning. Als je bij iemand op bezoek gaat, krijg je binnen een paar minuten warme thee met melk (gezoet met een flinke dosis suiker) voorgeschoteld. De Nepalees blijft altijd vriendelijk en lijkt nooit kwaad te worden. Maar die vriendelijkheid heeft ook zo z’n nadelen. Als je bijvoorbeeld een willekeurige voorbijganger de route vraagt (“moet ik hier naar rechts?“), kan het best zijn dat je te horen krijgt dat je inderdaad die kant op moet. In werkelijkheid wil hij/zij je uit beleefheid niet tegen spreken. Om een eerlijk antwoord te krijgen, moet je je vraag op een andere manier stellen (“Weet u welke kant ik op moet gaan?“). Uiteraard zijn de Nepalezen in het toeristische deel van Pokhara of Kathmandu wat meer gewend aan de assertieve Nederlander. Picture 2 328
  • Rijkdom; veel Nepalezen denken (en gaan ervan uit)  dat je rijk bent, erg rijk, dat je rijkdom geen grenzen kent. En uiteraard, iedere Nederlander die naar Nepal reist is daar rijk. Je bent als toerist rijker dan 70 a 80 procent van de bevolking. Alleen de bovenlaag in Nepal heeft vergelijkbare hoeveelheden geld ter beschikking. Maar, zoals iedere Nederlander weet, wij hebben niet onbeperkt geld. De euro is wel veel waard in Nepal maar in Nederland zijn de prijzen daar netjes op aangepast. Veel kinderen in Adhikaridanda of omringende dorpen hebben mij meerdere malen in hun beste Engels gevraagd: “you give me money?“. De eerste keer dat ik die vraag hoorde, stond ik ervan versteld. In mijn tweede week in Adhikaridanda vertelde de vader van het gezin waar ik in verblijf, dat de school opzoek was naar een nieuwe computer. Hij schatte de totale kosten op zo’n vijf- a zeshonderd euro. Ik moest hem duidelijk maken, dat ik ook niet zoveel geld te besteden heb. Het beeld van de rijke Europeaan is bij een aantal Nepalezen dus ietwat vertekend. Picture 2 332
  • Landbouw, huizen bouwen en andere zaken; Adhikaridanda, de omringende dorpen en waarschijnlijk het grootste deel van Nepal leeft van landbouw. Iedereen in Adhikaridanda weet hoe je een koe moet melken, hoe je rijst moet planten en (op de Nepalese manier) op het land moet werken. Verder gebeuren alle klussen rondom het huis door de mensen die er wonen, met wat hulp van buren, vrienden of familie. In Pokhara zag ik verschillende keren hoe er een huis werd gebouwd. Vakmensen zijn daar niet bij betrokken. Ook jongens van (ik schat) vijftien of zestien jaar helpen mee. Waarschijnlijk vraagt degene die het huis gebouwd wil hebben of er mensen zijn die een zakcentje willen verdienen. En in een land waar maar weinig banen zijn en weinig geld is, is mankracht snel gevonden. Al met al is Nepal een doe-land. Nederland is daarentegen heel erg een kennis-land. Alleen de geschoolde bouwvakker, timmerman of metselaar weet hoe je een huis in elkaar moet zetten. En alleen de boer weet hoe je groente kweekt en op het land werkt. Meerdere malen heb ik dit systeem moeten uitleggen. In Nepal moet je voor je eigen eten en je eigen bestaan zorgen. Sommige Nepalezen kijken er dus raar van op dat je sommige klusjes niet gewend bent.Picture 2 419
  • Huisdieren; Toen ik in het dorp waar ik verblijf de hond aaide, werd ik gek aangekeken. Een opvallend detail is dat veel Nepalezen op een andere manier naar (huis)dieren kijken. Voor de Nepalees is een dier functioneel; een middel om een bepaald doel te bereiken. De hond waakt, de koe geeft melk, de kat is er om muizen weg te jagen, de aap is vervelend (steelt mais van het land), de kippen zijn er voor het vlees en de eieren… enzovoort. Het is soms moeilijk om te zien dat zelfs de allerkleinsten niet liefdevol met dieren omgaan, maar ze slechts zien als dieren. Met de kat wordt (soms letterlijk) gegooid en alle andere dieren die niet luisteren worden geslagen (koeien en geiten met stok). Maar dan ook echt zo hard geslagen dat ik af en toe maar weg keek. Een opvallend verschil. Picture 2 347
  • Hele reeks andere verschillen; Maar dit zijn slechts een paar verschillen. Er zijn tussen Nepal en Nederland zo veel verschillen op te noemen, dat het moeilijk is ze allemaal te beschrijven. Nog een paar dan. Als je met iemand afspreekt, kun je er meestal vanuit gaan dat hij/zij iets te laat komt. Er wordt maar zelden echt rekening gehouden met de tijd. Een goed gesprek afronden is veel belangrijker. Verder is familie voor de Nepalees heel belangrijk. Het eerste wat aan mij wordt gevraagd, is mijn naam. Vervolgens willen ze al vrij snel weten hoe mijn familie eruit ziet en hoe mijn vader en moeder heten. Een laatste verschil. Vrije tijd kennen ze in Nepal eigenlijk niet. De werktijden zijn flexibel en dat zorgt voor gekke dagen. Aangezien veel Nepalezen in de landbouw werken (vooral in de dorpen) is werk en prive maar moeilijk van elkaar te onderscheiden. De vader van mijn gezin kijkt iedere dag een uurtje televisie. Dat is de enige vorm van vrije tijd die ik uit het hele gezin kan pikken.

De komende week blijf ik nog even in Pokhara. Over ongeveer twee weken vertrekt mijn vliegtuig naar Kathmandu. Waarschijnlijk gebruik ik ook wat tijd om Kathmandu te verkennen. Meer daarover in de volgende berichten.

2 gedachtes over “Cultuurverschillen

    • edwinvossen zegt:

      Ja, de natuur is inderdaad echt prachtig. En de natuurgebieden zijn groot! In Adhikaridanda zat ik bijvoorbeeld minimaal 1 uur lopen van het volgende dorpje vandaan. Je kunt daar met gemak uren (of als je dat echt wilt dagen) door de bergen en ongerepte natuur lopen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s