Trekking tijdens moesson

IMG_1241

Een tip voor iedereen die een trekking (door Nepal) op z’n verlanglijstje heeft staan: ga niet tijdens de moesson! Voordat ik daar verder op inga, eerst maar eens de positieve kant. Als je tijdens de moesson (regenseizoen) een trekking gaat doen door de oerwouden en bossen van Nepal, krijg je gegarandeerd de meest wilde en spectaculaire natuur te zien. Tijdens de reis ben je de hoofdrolspeler in je eigen Indiana Jones-film (zoiets als dit). Je ziet tientallen watervallen, gaat over verschillende houten hangbruggen, je wandelroute gaat voor het grootste deel over paden gemaakt van natuurstenen, je moet door rivieren lopen, je trekt door de meest mooie, groene oerwouden en over bergen en je loopt uren en uren achter elkaar zonder iemand anders tegen te komen. Het enige dat je nog net niet hoeft te doen, is aan een liaan te slingeren. Vrijdag 14 juni ben ik vertrokken op een trekking en dit beschrijft ongeveer de positieve kant van mijn reis. Het landschap is werkelijk prachtig. Maar toch, een trekking tijdens het regenseizoen heeft ontzettend veel nadelen. Iedereen van de groep was opgelucht toen wij gisteravond met de jeep terug reden naar Pokhara.

De nadelen van een reis tijdens de moesson zijn namelijk niet mals. Want de natuur lijkt weliswaar op een scene uit een van de Indiana Jones-films, de rest is niet zo ‘romantisch’. Waarschijnlijk als ik dit had gelezen vanachter mijn computer in Nederland, had ik erom kunnen lachen of had ik zelfs gedacht dat de schrijver van dit blogbericht zich aanstelt. Oordeel zelf.

IMG_1167

Bij ons vertrek op vrijdag was het prachtig weer. De zon stond aan de hemel, strakblauwe lucht met een enkel wolkje en ongeveer 30 graden. De verschillende bergen zorgden voor flink wat zweetdruppels. Er gingen liters water doorheen om genoeg vocht binnen te krijgen. We liepen door prachtige natuur en iedereen keek uit naar de rest van de trekking. Op zaterdagochtend, om 7 uur, begonnen we vol goede moed aan de rest van de reis. Zo rond een uur of 9 vielen de eerste regendruppels. De regenjassen werden uit de backpack gepakt. Wat we niet wisten, is dat het vanaf dat moment aan een stuk door zou stortregenen. Regen met zo’n hoeveelheid dat het in Nederland voor ondergelopen straten en huizen zou zorgen. Vergelijk bijvoorbeeld maar eens de regenval in Nepal (zo’n 1800 tot lokaal 3000 milimeter) met de Nederlandse regenval.

IMG_1171

Bij de eerste regendruppels waarschuwde onze gids voor bloedzuigers. Maar ach, hoe erg kan dat zijn, dachten wij? Goed, laat ik de complete beschrijving van de reis maar iets inkorten. Op die zaterdag, de tweede dag van onze reis, kwamen we er al een beetje achter hoe hard het kan regenen. Als verzopen katjes kwamen we zaterdagavond, na ongeveer 7 uur te hebben gelopen, aan bij ons hotel in de bergen. De rest van de nacht bleef het regenen. Toen we zondagochtend om 7 uur ’s morgens weer onze bergschoenen aantrokken, kwamen de eerste lange gezichten. Na uren door regen lopen, krijg je genoeg van de druppels.

Gebeten door een bloedzuiger

Gebeten door een bloedzuiger

Zondag was waarschijnlijk de ergste wandeldag. Er stond een wandeling van 7 uur op de planning. De regen, die ook die dag weer met bakken uit de hemel kwam vallen, zorgde ervoor dat alles nat werd (en dan bedoel ik ook echt alles). De beste ‘waterdichte’  wandelschoenen of regenjassen zijn niet gemaakt op de hoeveelheid water in de bergen. Want zelfs als zijn je schoenen waterdicht, je sokken waarschijnlijk niet. Dat zorgt ervoor dat iedereen natte voeten krijgt. En misschien heb je snel drogende, thermosokken, er zijn momenten tijdens de reis dat je ondergelopen paden moet trotseren. Op sommige stukken kom je tot ver boven je enkels in het water te staan. Een ander pad is er niet. Nog even los van alle modderpaden waar je diep in wegzakt. Kortom, na ongeveer een uur lopen had iedereen van ons soppende schoenen, druipende broeken en (ondanks alle regenjassen) natte T-shirts. En dan heb je nog 6 uur te gaan.

IMG_1159

Maar goed, dat is alleen regen. De meeste mensen zijn wel bestand tegen een beetje water. Wat een stuk vervelender is, zijn de tientallen bloedzuigers. Ik heb naar schatting een stuk of twintig (kunnen er ook dertig zijn) bloedzuigers uit mijn schoenen gevist en van mijn benen getrokken. Als je te lang blijft stil staan, bijten ze als vissen in een stukje brood en zuigen zich vol met bloed. Maar ook als je gewoon doorloopt, kruipen de beestjes tegen je been omhoog, in je sok. Hoe voelt het als ze bijten? Alsof je wordt geprikt met een speld. Het kan dus best zijn, dat je ze door de regen niet voelt. Toen ik zondagavond bij mijn hotel arriveerde en me klaar maakte om te gaan douchen, kwam ik er achter dat er nog twee bloedzuigers aan de binnenkant van mijn benen zaten.

Nou kan ik me best voorstellen dat er een aantal mensen zijn die denken: “Goh         Edwin, regen en wat bloedzuigers, dat overleef ik wel“. Inderdaad, als je goed bent voorbereid, is dat allemaal wel te doen. Maar niemand van ons (zelfs niet onze Nepalese gids) zag de hoeveelheid regen echt aankomen. Op vrijdag was het namelijk nog zo’n dertig graden. Op zaterdag, zondag en maandag koelde het af naar zo’n 15 graden. Niemand had zich voorbereid op die temperatuur. Iedereen had t-shirtjes bij zich en een enkele trui of vest. Maar je weet op een gegeven moment zeker: als ik mijn trui aantrek tijdens de trekking, wordt het nat. Je trui of vest bewaar je liever droog (ingepakt in een vuilniszak) in je backpack voor ’s avonds als het echt afkoelt. Overigens is al je kleding en zijn al je spullen ingepakt in een vuilniszak in je backpack. Ook een waterdichte backpack of regenhoes laat (gek genoeg) water door. Bij mij zorgde de wandeling van 7 uur, de neervallende regen en de relatief koude temperatuur ervoor dat ik alle dagen diarree had. Misschien heeft dit ervoor gezorgd dat ik in de verschillende hotels ook maar moeilijk in slaap kwam.

IMG_1173

Stel je overigens bij zo’n hotel niet al te veel voor. Er is geen stroom (laat staan internet), je hebt geen bereik met welke telefoon dan ook, geen warm water of verwarming en de kamers en bedden zijn niets vergeleken bij de luxeuze hotelkamers in Pokhara (laat staan Nederland). Het toilet is vaak buiten (erg lastig als het maar blijft regenen) en is een gat in de grond. De naam ‘herberg’ of ‘hostel‘ zou beter passen bij de huisjes.

Maar goed, je kunt je beter neerleggen bij de situatie. Als je je echt gaat irriteren aan de omstandigheden, krijg je het zwaar. Het is namelijk niet mogelijk om vanuit de hoog gelegen gebieden een jeep terug te pakken naar de stad. Je moet gewoon door blijven lopen naar het volgende hotel of het volgende dorpje.

IMG_1219

Zo, genoeg geklaagd over de trekking. Op een gegeven moment was ik de regen, de diarree, de bloedzuigers en de modder uiteraard spuugzat. Maar laten we eerlijk zijn. Als je zo door de regen loopt en in de jungle of de bergen om je heen kijkt, zie je echt prachtige natuur. Het is bijna niet te beschrijven hoe mooi landschap kan zijn of hoe fantastisch een waterval eruit kan zien. Ik besef me maar al te goed, dat ondanks dat we zo’n pech hadden met het weer, we wel door de meest fantastische gebieden zijn gelopen. Oerwouden die je normaal alleen in documentaires voorbij ziet komen en watervallen die in Hollywood worden nagebootst. Oogverblindend mooi. En, dat moet wel worden gezegd, tijdens de moesson heb je alle bergpaden en wandelroutes helemaal voor jou alleen. Dat is in het drukke toeristische seizoen wel anders. Al met al is het lekker om vanuit mijn warme hotelkamer in Pokhara terug te kijken op de natte trekking.

IMG_1162

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s