Cultuurshock in Kathmandu

20130602-133520.jpg

Woensdag 29 mei ben ik aangekomen in Kathmandu. De eerste conclusie die ik kan trekken, is dat de hele stad bij mij voor een cultuurshock heeft gezorgd. Het begon met de landing op het vliegveld. Het vliegveld en de aankomsthal zagen er oud uit, zoals een vliegveld van een derdewereldland er uit kan zien. De aankomsthal was niet veel meer dan een paar houten hutjes.

Buiten was het vooral druk. Overal stonden Nepalezen, motors, auto’s, busjes enzovoort. Tata is een geliefd merk, net als Suzuki. Via de stage organisatie hadden wij het vervoer al eerder geregeld naar ons hotel. Een aanrader. Om bij aankomst op het vliegveld een eigen taxi te zoeken, lijkt niet te doen. De Nepalese mannen die op het vliegveld staan te wachten, komen direct op je af, willen je helpen met alles. Maar vragen daar natuurlijk ook geld voor. Het kostte mij nogal wat moeite om een paar mannen af te wimpelen, die de tassen voor mij in de bus laadden en er daar 20 euro voor wilden hebben.

Toen we door de stad reden, naar ons hotel kwam ik er pas echt achter hoe anders Nepal is. Alles viel me zwaar. De auto waar we in zaten en de rest van het verkeer, bewoog zich toeterend voort. Verkeersregels zijn er niet. Auto’s en motors rijden door elkaar, met vaak niet meer dan 10 centimeter tussenruimte. Voorrang krijg je door het te pakken. Een complete chaos van toeteren, auto’s en motors door elkaar.

20130602-133721.jpg

Met de auto reden we door het centrum. Mijn ogen schoten van de huizen, die bijna in elkaar leken te storten, naar de honderden Nepalezen op straat. Een groot gedeelte van Kathmandu bestaat uit winkeltjes. Vaak zijn dat niet meer dan oude garageboxen. Ook hier weer complete chaos (voor Westerse begrippen). De rest van de stad is oud en versleten. Elektriciteitskabels hangen in bosjes, als takken van de stad, boven de wegen. Hier en daar liggen hopen afval. Op delen van de kapotte wegen lagen plassen water. Tussendoor rennen de zwerfhonden blaffend over straat (vooral ’s nachts is dat vervelend). Maar goed, eerlijk is eerlijk, de stad heeft ook mooie kanten. Die hoop ik over een aantal weken te zien. Op het eerste oog is de stad dus een puinhoop, en met 35 graden was het broeierig buiten.

De eerste dag vond ik dus zwaar. Door de vliegreis had ik nog maar een paar uur geslapen. De cultuurshock heeft gezorgd dat ik die nacht niet in slaap kwam. Ik miste Nederland en mijn vriendin. En ik vroeg me af wat ik in godsnaam in Kathmandu deed. Later bleek dat ik niet de enige was met dit probleem. De hele groep had er last van. De cultuurshock deed z’n werk. Dat was de eerste dag in Kathmandu. Zwaar. Ik sliep uiteindelijk pas na uren. Maar goed, de positieve kant is wel dat het went. In Pokhara heb ik het bijvoorbeeld wel ontzettend naar m’n zin. Meer daarover in het volgende bericht.

4 gedachtes over “Cultuurshock in Kathmandu

    • edwinvossen zegt:

      Bedankt voor je reactie! Dat is best vervelend inderdaad. Zonder overleg, zonder het noemen van mijn naam of mijn blog, is mijn bericht gewoon letterlijk overgenomen. Ik ga er eens even achteraan.

  1. Patricia van de Kerkhof zegt:

    Edwin het is een heel groot verschil dat is zeker omschakelen . Ik denk aan je schat . Heel veel succes,er komen ook mooie ervaringen op je pad . Heel veel liefs

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s