Hans Laroes – Een korte biografie

 

Afgelopen maandag heb ik voor studievereniging RAAK, van de Hogeschool Journalistiek in Tilburg, journalist Hans Laroes geïnterviewd. Voordat je aan zo’n interview begint, verdiep je je in de journalistieke gast. Je leest je in. Wat houdt hem bezig? Wat heeft hij allemaal gedaan? Waarmee is hij in de media en/of in de aandacht gekomen? Enzovoort. Je verdiept je in de persoon die je gaat interviewen. Tenminste, dat is mijn strategie. Maar goed, opeens weet je van één persoon veel af. Wat doe je na het interview met die informatie? Ik vind het jammer om de informatie nu op mijn computer op te slaan, om er vervolgens nog maar een of enkele keren naar te kijken. Daarom wil ik hier, op mijn blog, deze info delen. Hieronder dus een beschrijving van de persoon en journalist Hans Laroes. Hier op mijn blog neergezet voor iedereen die het interessant vindt of het kan gebruiken.

Hans Laroes
Hans_Laroes

Bron: Wikimedia.org

Hans (‘Johannes‘) Laroes werd op 2 juli 1955 geboren in Middelburg. Daar groeide hij op en volgde hij onderwijs aan de Hogereburgerschool (HBS), de voorloper van het huidige havo en vwo. In 1973, voordat hij begon aan de opleiding journalistiek in Utrecht, werkte Laroes een jaartje bij Dagblad De Stem (heet tegenwoordig: BN De Stem). Als correspondent voor editie Walcheren, kreeg hij 8,5 cent per regel (later verhoogd naar 10 cent). Op het moment dat hij besloot om verder te studeren, was het nog niet precies duidelijk welke opleiding het zou worden. De jonge Hans twijfelde tussen de Hogere Hotelschool of de opleiding Journalistiek. Uiteindelijk werd het, misschien wel door het jaar bij Dagblad De Stem, de School voor Journalistiek (SvJ) in Utrecht. Als Zeeuw zijnde was het natuurlijk veel makkelijker geweest als hij dichter bij huis journalistiek had kunnen studeren (bijvoorbeeld in Tilburg). Maar op het moment dat Hans Laroes met zijn opleiding begon, bestond de journalistieke hogeschool in Tilburg nog niet. Die werd pas opgericht in 1980. Als hij terugkijkt op zijn periode bij de SvJ, kan hij zich vooral herinneren dat het een ‘heerlijk-anarchistische‘ school was. Hij hoefde naar eigen zeggen, niet veel te doen en was daardoor lui.

IMG_0232

Bron: Junior-antiquariaat.nl

In 1978 begon Laroes als bureauredacteur bij de Provinciaalse Zeeuwse Courant (PZC) in Vlissingen. Later (in 1979) werd hij Haags redacteur voor de regionale krant. Dat bleef hij doen tot 1984. De 29-jarige Laroes kreeg toen een baan als chef van de opiniepagina bij het Utrechts Nieuwsblad. In 2005 werd de Utrechtse krant helemaal overgenomen door het landelijke Algemeen Dagblad (AD). Na drie jaar werd hij chef nieuwsdienst bij het Utrechts Nieuwsblad. Hij zou er blijven werken tot 1988. In dat jaar begon Hans Laroes als parlementair verslaggever bij NOS. Later werd hij presentator van de politieke redactie in Den Haag.  In een uitzending van het televisieprogramma Pauw & Witteman werd een mooi overzicht getoond van de jonge Laroes:

In 1991 kreeg Hans Laroes als parlement journalist te maken met een steekpartij. Voor de Tweede Kamer in Den Haag, werd hij met een mes in zijn rug gestoken. De jongen die verantwoordelijk was voor de messteek, zat toentertijd in de WAO. Daar was in die tijd veel discussie over. Daardoor kreeg hij steeds meer aversie tegen alles wat Den Haag was. Aangezien Laroes toen in Den Haag werkte, behoorde hij in de ogen van de jongen ook tot de Haagse cultuur waar hij zo’n hekel aan had. In een uitzending van het televisieprogramma ‘De Kist‘, van de EO, vertelt Laroes zijn verhaal over deze gebeurtenis. “Het is bijna onvoorstelbaar dat ik er niks aan over heb gehouden, want dat ding zat 13 centimeter in mijn rug”, aldus Hans in de uitzending van ‘De Kist‘. Klik hier voor de uitzending van ‘De Kist’ met Hans Laroes.

Naamloos

Bron: EO.nl

In 1992 zette Laroes zijn eerste stappen in een leidinggevende functie bij NOS. Na jaren in Den Haag te hebben gewerkt, begon hij toen als redactiechef voor het NOS Journaal in Hilversum. In de jaren die daarop volgden werd hij adjunct-hoofdredacteur van het NOS Journaal (in 1997), plaatsvervangend hoofdredacteur (in 1998) en uiteindelijk hoofdredacteur van het NOS Journaal en later van NOS Nieuws.

In januari 2011 gaf Hans Laroes aan te willen stoppen als hoofdredacteur bij NOS Nieuws. Volgens Laroes is het belangrijk dat er regelmatig een nieuwe hoofdredacteur in een journalistiek bedrijf komt. Op de website van NOS geeft hij aan waarom hij de keuze heeft gemaakt om weg te gaan: ‘Hans Laroes vertrekt bij de NOS‘. Maar vanuit verschillende kanten kwam er ook kritiek op de journalist. Hij kreeg namelijk van NOS-directeur Jan de Jong tijd ‘om zich te heroriënteren’ (uit: De Telegraaf). Dat schoot bij de website ‘GeenStijl‘ in het verkeerde keelgat: “Actie! Weg met Hans Laroes!” Lucky TV (vooral bekend van het televisieprogramma ‘De Wereld Draait Door‘) maakte een ludiek filmpje van het afscheid van Hans Laroes. Laroes gaf aan dat hij er wel om kon lachen. Volgens de oud-hoofdredacteur is het juist belangrijk dat je om dit soort berichten (als journalist zijnde) moet kunnen lachen.

Bij zijn vertrek gaf Laroes aan dat hij denkt dat het kwalitatief gezien goed gaat met de NOS (zie video). Nu ongeveer anderhalf jaar na zijn vertrek, komt er nogal wat kritiek op omroep. Een voorbeeld is de column van Bas Heijne van anderhalve week geleden. De column gaat over een verslag van NOS, over het vertrek van CIA-baas David Petraeus. Bas Heijne schrijft er in zijn column onder andere het volgende over:

“Dat is het nieuwe nieuwsmaken: feiten reduceren tot gevoel. Omdat de ongeïnformeerde kijker thuis voor de buis bij het horen van ‘CIA’ en ‘minnares’ vast aan spionage denkt, is de keuze snel gemaakt. Je hoeft er alleen nog maar een montere voice-over aan toe te voegen die deze onbenullige associatie uitlegt aan de kijker op een toon alsof hij een zwakbegaafde toespreekt en je hebt de journalistiek de 21ste eeuw binnengeloodst.”

In zijn column spreekt hij onder andere over ‘belevingsjournalistiek‘. Op de vraag wat Hans Laroes van deze kritiek vindt, antwoordde hij dat hij zich totaal niet kon vinden in de kritiek van Heijne. Hij vond het verslag goed en vond er niks op aan te merken. Hieronder ter verduidelijking het verslag waar het om gaat:

Na zijn vertrek bij NOS houdt Hans Laroes zich momenteel met verschillende zaken bezig. Hij werkt voor de ‘Global Editors Network‘ (GEN). Daar is hij een van de ‘Board Members‘. Ongeveer de helft van zijn tijd werkt hij voor de ‘European Broadcasting Union‘ (EBU) als voorzitter van de TaskForce ‘Public Values’  (bron, bron en Laroes’ LinkedIn). En onlangs heeft hij een nieuw boek uitgegeven, ‘De Littekens van de Dag‘. Met het verschijnen van zijn boek, kwam Hans Laroes ook vaker in de Nederlandse media. Zo gaf hij onder andere een interview op radiozender FunX, hij sprak over zijn boek bij Radio 1, hij werd geïnterviewd door de website Nu.nl, hij verscheen in het televisieprogramma ‘De Kist‘ (van de EO), er verscheen een stukje op de website ‘De Jaap‘, hij was weekendgast in het radioprogramma ‘Tijd voor Twee‘, hij was te horen bij BNR Nieuwsradio, hij praatte over zijn boek in het televisieprogramma ‘De Kunst van het Maken‘ en dan vergeet ik waarschijnlijk nog een aantal programma’s of berichten. Tussendoor gaf Laroes nog een aantal lezingen en boekpresentaties; bijvoorbeeld in Middelburg (PZC TV besteedde hier ook even aandacht aan), op de Hogeschool Utrecht, in boekhandel Selexyz Rotterdam, in Selexyz Amsterdam en ook in Selexyz Maastricht. Kortom, de komst van een nieuw boek heeft voor wat aandacht gezorgd. In een filmpje op YouTube geeft Hans Laroes een korte samenvatting over zijn boek:

In het boek ‘De littekens van de dag‘ beschrijft Laroes wat hem opvalt in de hedendaagse journalistiek. Een opvallend stukje in het boek gaat over een buitenlandcorrespondent van NOS. De correspondent wordt gechanteerd door een medewerker van de Militaire Inlichtingen en Veiligheid Dienst (MIVD). Op de website van Hans Laroes staan een aantal passages uit het boek die hier over gaan. Op de website ‘De Jaap‘ gaf Frits Barend in een filmpje aan zich te hebben ‘verwonderd’ over het gedeelte van de buitenlandcorrespondent en de MIVD, waar Laroes in zijn boek over spreekt. Frits Barend:

“Waarom hou je dat geheim? Dat moet toch meteen openbaar gemaakt worden, dan moet je meteen je redactie inlichten en zeggen: Jongens, zijn er meer mensen benaderd? Wat is dit voor iets? En dat wil ik diezelfde avond nog in het journaal zien. En ik vind het onbegrijpelijk dat je dat voor een boek bewaart.”

Hans Laroes is momenteel 57 jaar en woont in Leiden. Hij heeft drie kinderen (Milan, Yael en Nadia). Geruchten gaan dat Hans Laroes in 2005 zijn vrouw Jo zou hebben verlaten voor journaalcollega Carolijn Lilipaly. Andere geruchten zijn dat Hans Laroes in zijn tijd als hoofdredacteur van NOS de bijnaam ‘Laroeski‘ of ‘Raspoetin‘ had en dat hij vele verhoudingen had met medewerkers van het bedrijf. Maar goed, dat zijn natuurlijk geruchten. Tot zo ver deze korte biografie over Hans Laroes.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s